Welkom op deze web-log!
Welkom op cobaye.web-log.nl! Op deze weblog, waar op dit moment nog niet veel op staat, kun je van alles lezen over cavia’s. Deze site heet ‘cobaye’, dat is het Franse woord voor cavia. Waarom? Omdat cavia.web-log.nl al bestond en ik Cobaye een mooi woord vind! De kopfoto bevat twee foto’s van mijn eigen cavia’s, Iwi en Ibi. Op de linkerfoto staat Iwi links en Ibi rechts, op de andere omgedraaid.

Bij deze web-log hoort een forum!
Wil jij meer over cavia’s weten? Heb jij zin om met andere cavialiefhebbers te kletsen over je favoeriete onderwerp, en ook over gewone gezellige dingen? Of ben je een leek en wil je toch heel dringend iets weten? Neem dan eens een kijkje op het forum! Klik hier om er naartoe te gaan!

Er is behoorlijk wat te melden in Jewels dagboek! Allereerst natuurlijk de showuitslagen van mijn schitterende dame. Dit zijn ze:

F type en bouwZG schouder F benenF grootteF volle ZG zachte haarinplantingF kop + ogen + orenZG pony + pakkebaardenF schouder + zijdebeharing – sleep kan iets voller en langerZG kleurverdelingF conditie Predikaat: ZG

ZG betekent dus Zeer Goed, F is nog een stapje hoger, namelijk Fraai. Ik ben dus ongelooflijk trots op mijn lieve meid, ik was echt hartstikke blij! Had zulke hoge predikaten niet verwacht!

Nou, zondag was dus ookd e grote dag waarop we Owen en Ben meekregen. Ben is ontzettend lief voor Jewel, de twee liggen de hele dag te kroelen en tegen elkaar aan te slapen. Volgens mij komt dat helemaal goed en komen daar echt de allerliefste leukste jonkies uit!

Nog 3 nachtjes slapen, en dan is het zondag… En het is zo ontzettend spannend! Jewel wordt zondag, op de ECC-show gekeurd!
Wat houdt dat in, zo’n cavia keuring? Op een keuring wordt een cavia, het woord zegt het al, gekeurd, door een keurmeester (jawel ).
Hierbij wordt gekeken in hoeverre Jewel voldoet aan de omschrijving die gesteld is voor haar ras, de roodbonte langhaar. Er wordt gekeken of haar bouw mooi is (stevige schouders, ronde achterhand, korte ronde kop etc), er wordt gekeken of haar kleuren mooi verdeeld zijn, of haar haar mooi lang is, of ze goed verzorgd is et cetera. De volgende predikaten kunnen worden toegekend:
NE = Niet Erkend
O = Onvoldoende
M = Matig
V = Voldoende
G = Goed
ZG = Zeer Goed
F = Fraai
U = Uitmuntend
Dat is dus ook in oplopende volgorde. Uitmuntend wordt in Nederland vrijwel nooit gehaald als eindpredikaat, en Jewel is ook niet perfect genoeg om dit te halen. Ik kan reken op een G of een ZG.
En dan, na de show, gaat het hele avontuur beginnen waar dit dagboek voor begonnen is: Ben komt met ons mee! Jewel en Ben gaan samen de onderste verdieping van de flat in, om daar, nouja, 18+ daden te verrichten En ik heb er ontzettend veel zin in! Ben heel erg benieuwd hoe die twee het met elkaar kunnen vinden… Ik hou jullie natuurlijk op de hoogte!

Paul, mijn vriend, was al lange tijd verliefd. Behoorlijk verliefd. En niet eens op mij! Nee, Paul was helemaal weg van het zwarte amerikaans gekruinde ras. Dat zijn zwarte gladhaarcavia’s met een witte kruin op hun kop. En zijn droomwens, om ooit zo’n cavia te mogen hebben, is uitgekomen!
Toen we Oliver hadden besloten te houden (zie vorige log), hadden we een tweede caviaflat gekocht. Maar het mocht niet zo zijn dat Oliver hierin kwam… En dus hadden we ineens ruimte in overvloed. Dus we hadden plek voor een extra caviaatje… En nu dartelt dus onze kleine lieve Qwerty hier rond! Is het geen dotje? Alleen een ramp om te fotograferen….

Het is allemaal heel snel gegaan: ik had besloten een cavia tijdelijk in huis te nemen, uiteindelijk werd dit permanent, hij zou worden gecastreerd, maar hij overleed.

Dit is Oliver. Oliver is het nestbroertje van Jewel, en zou als fokbeer bij een caviastalletje ingezet worden. Echter, om persoonlijke redenen stopte het stalletje ermee en besloot ik oliver zolang op te vangen. Hij was immers toch het broertje van Jewel…
Zodra ik hem zag had hij mijn hart gestolen. Wat een ontzettend lieve, schattige beer was het! Ik had al een beer gereserveerd voor in onze damesgroep, namelijk Owen, de papa van Oliver en Jewel, maar Oliver was zó lief dat ik besloot de groep in tweeën te gaan splitsen en Oliver te houden.
Voorwaarde uiteraard was een castratie. Helaas ging het daar fout… De operatie ging prima, maar Oliver kwam niet meer uit de narcose. Zijn hartje was waarschijnlijk te zwak…
Ook al is hij maar een paar dagen bij me geweest, hij had in no-time een heel bijzonder plekje in mijn hart veroverd. Ik mis hem nog steeds en vind het vreselijk hoe het gegaan is.
Ik heb besloten om hem te laten cremeren, en zijn urntje staat nu hier, samen met een foto. Het urntje heeft de vorm van een theelichthoudertje, hieronder een foto.
Ik hoop dat je een fijn plekje hebt, Oli, daar op de regenboogbrug, en ik hoop dat ik je ooit weer zie…

Onderstaande tekst is een tekst tegen satijnziekte. Wat het precies is, staat uitgebreid te lezen op www.knoevel.nl.
Kort samengevat zijn satijncavia’s bijzondere cavia’s met een soort parlemoerglans. Ze zijn superzacht en echt schitterend mooi. Helaas zijn bijna alle satijncavia’s ‘ziek’: hun satijnglans zorgt voor een afwijking in de botten, waardoor ze na ongeveer anderhalf jaar verzwakken, hun skelet ontkalkt waardoor het gewicht van de cavia te zwaar is om et dragen. Het doet gruwelijk veel pijn en de enige uitweg is de dood. Helaas ontkennen veel fokkers dat satijnziekte bestaat en beweren dat het door goed fokken voorkomen kan worden. Dit is grote onzin, vandaar onderstaande tekst.
Deze mag overal worden overgenomen, als protest tegen satijnfokkers.
Voor meer informatie, kijk dus eens op www.knoevel.nl

De glans van Pijn , De glans van Dood

Ik ben nog nat .. ik wankel op mijn benen ..
mijn oogjes doen pijn van het felle licht ..
Mijn moeder likt mij zachtjes droog en ik probeer voorzichtig wat stapjes te zetten ,
Mijn zusje voelt lekker warm aan en ik kruip samen met haar onder mama’s warme buik.

Opeens voel ik iets koud .. het pakt me op .. en ik hoor de woorden ” een satijn maar een beer .. Jammer hij heeft zo’n mooie glans maar beren heb ik genoeg”
Ik word weer terug gezet en dan is de beurt aan mijn zusje ..Nu hoor ik het volgende
“Een zeugje , mooi creme van kleur maar een satijndrager .. jammer ”

Ik groei samen met mijn zusje op bij mijn mama , met ons gaat het goed maar ik maak me stilletjes zorgen om mijn mama , ze doet niet mee met de gekke bokkensprongen die ik en mijn zusje zo goed kunnen nu we 3 weken oud zijn , ze loopt voorzichtig voetje voor voetje neerzettend .. ze heeft pijn en is snel moe .. ach mama ik wou zo graag dat je geen pijn zou hebben ..
Mijn mama is zo mooi , ze glanst als een diamant , ik snap niet wat ze bedoeld als ze me meewarrig aankijkt en verzucht dat ze wou dat ik niet zo mooi zouden glanzen ..

Ik ben 4 weken oud en ik kan al heel stoer schudden met mijn kontje , mijn zus zet het op een rennen als ik mijn stoere gedrag aan het vertonen ben , we hebben het goed zo met z’n drietjes !

Op een dag hoor ik onbekende stemmen .. ze hebben het over ons … ik luister stiekem mee

“Die creme is ‘t satijndragend zeugje ” Ik denk dat ze met zeugje mijn zusje bedoelen want ik heb dat woord eerder bij onze geboorte ook al eens gehoort ..
de onbekende stem vraagt of ze niet bang moet zijn dat ze de satijnziekte zal krijgen maar de bekende stem stelt haar gerust en zegt “Neehoor , dat is alleen als je satijn X satijn kruist , met dragers X satijn zal je geen zieke dieren fokken , al mijn satijnen zijn gezond en komen bij goede fokkers vandaan, ik promoot de gezonde satijnfok”

van wat er gezegt word snap ik niet veel maar op het moment dat ik mijn mama aankijk voel ik een knoop in mijn maag , de uitdrukking op het gezicht van mijn mama …Ik weet niet hoe ik het moet omschrijven maar ik zie een enorm verdriet in haar ogen , ik kruip dicht tegen haar aan en maak zachte wiepende geluidjes om haar te troosten ….

Mijn zusje heb ik na die dag nooit meer terug gezien en het duurde niet lang of ook ik werd opgehaald en meegenomen naar een andere plek .. Ik ben 5 maanden oud en ik zit al 4 maanden in eenzaamheid opgesloten ..
Tot 10 weken geleden ..

Er werd opeens een meisje in mijn hok gezet .. ze was prachtig van kleur maar ze heeft niet mijn glans.
Ik raakte erg opgewonden van haar komst en zoals de natuur dat regelt heb ik gezorgt voor nakomelingen , mijn 4 kinderen zijn gisteren geboren , ze hebben alle 4 mijn mooie glans .
Ik kan mijn gezin goed in de gaten houden , onze kooien staan naast elkaar .
Toen mijn vierling gisteren werd geboren werd ik overmant van blijdschap en trots maar mijn meisje was verdrietig en ik begreep maar niet waarom ..

Vandaag heb ik haar gevraagt naar de reden , ze zei “mijn lief , heb je hun glans dan niet gezien ? Weet je dan niet dan onze kinderen een leven vol pijn tegemoet zullen gaan ? ”
Weer voelde ik een enorme knoop in mijn maag , ik keek haar niet begrijpend aan maar herkende in haar ogen direct het verdriet wat mijn moeder , Mijn meisje verteld me dat de glans op mijn vacht , dezelfde glans als onze kinderen , gevreest word onder de cavia’s , het is de glans van Pijn , de glans van de Dood .

Ik weet inmiddels waarom mijn moeder zo’n verdriet had om mij , ik voel het zelfde als ik mijn kinderen zie , ik weet inmiddels hun toekomst ..

Sinds een halfuur heb ik een nieuwe vrouw in mijin kooi , mijn verdriet is groot en ze kijkt me begrijpend aan .. ze kruipt dicht tegen me aan en maakt zachte wiepende geluidjes om me te troosten , ze fluisterd zacht ” kop op mijn lieve beer , er is hoop voor ons en onze toekomstige kinderen , er zijn geruchten dat er mensen bestaan die de Glans van Pijn ,de glans van Dood niet langer willen , ze doen hun best , Hou hoop mijn mooie beer want dat is alles wat we kunnen.

Vervolgens hebben we onze natuur zijn gang laten gaan , we houden hoop want dat is al wat we nog kunnen ..

Bovenstaande cavia is Bobby. Bobby is een knuffelcavia bij boerderij ‘t Westendorp. Hij wordt niet gebruikt voor de fok, maar zit gecastreerd in een damesgroep. Als blijkt dat hij satijnziekte heeft, zal zijn baasje hem het lijden verder besparen.

Er is ontzettend veel gebeurd de laatste maanden, van de dood van een nieuw caviaatje tot de voorbereidingen van de ECC-show.. Ik zal snel weer meer updates plaatsen. Het is er gewoon even niet van gekomen, mijn excuses.

Gisteren een mooie shoot gehouden met mijn meiden. Hier van iedere cavia weer eens een nieuwe foto!

Nou, we zijn er uit wat de beer van Jewel gaat worden! Joyce heeft gekozen voor een van haar eigen tesselbeertjes (krulcavia), namelijk Ben. Vol trots presenteer ik dus: Ben!

Ben zal op de ECC-dag op 30 oktober zijn en daar neem ik hem mee. Jewel gaat daar ook gekeurd worden, dus ze zullen elkaar die dag voor het eerst zien! Ik heb er echt ontzéttend veel zin in.

Wat voor kleintjes kan ik verwachten uit dit nestje? Dat ligt een beetje aan Jewel. Het is een vrij genetisch verhaaltje, maar ik zal het kort proberen uit te leggen. Jewels oma is een alpaca-cavia. Dat is een cavia die net als een Peruvian, wat Jewels ras is, twee kruinen op haar kont heeft, maar in plaats van steil haar krulhaar heeft. De papa van Jewel heeft zelf geen krullen, maar kan wel krullenjonkies verwekken, míts de dame waar hij bij zit ook krullen heeft ook krullen door kan geven. Jewel, de dochter van Owen, heeft steile haren. Ze kan dus krullendragend zijn, aangezien haar papa dat ook is. Ben heeft sowieso krullen. Als Jewel krullendragend is, dan kan ze alpaca’s en langharen krijgen. Is jewel niet krullendragend, zullen het alleen langharen worden. Het is dus spannend!

Ervan uitgaande dat Jewel in oktober zwanger raakt, kan ik de kleintjes rond januari/februari verwachten.

Jewel wordt ongeduldig. Ze heeft ontzettend veel zin om mama te worden, en ze kan niet wachten tot de beer er is. Dus heeft ze zelf maar actie ondernomen. Hier is Jewels zélf gekozen beer, het is een hele lieve forse US-teddy geworden!

Goed, en nu weer even serieus: Joyce heeft nog geen beer gevonden voor Jewel, dus het is nog even afwachten….